Zanim zaczniemy rozmawiać o pięknych przedmiotach, które tworzysz, skupmy się najpierw na Tobie. Kim jest Monika - Kolorowy Ptak?
Z natury marzycielką o dość pragmatycznym podejściu do życia, z wyboru singielką, z wykształcenia historykiem i politologiem.
Co jest takiego niesamowitego w papierze, że to właśnie na nim się skupiłaś?
Papier jest cierpliwy i wszystko zniesie :)
Pamiętasz, jak zaczęła się ta fascynacja?
Można powiedzieć, że ta fascynacja trwa nieustannie odkąd zaczęłam werbalnie i świadomie odczuwać otaczającą mnie rzeczywistość. Kiedy byłam dzieckiem, uwielbiałam spędzać czas z dziadkiem, który z wielkim przejęciem opowiadał mi o historii i o książkach. To właśnie u niego w biblioteczce potrafiłam spędzać długie, wakacyjne godziny i przeglądać ryciny, zdjęcia, czytać fragmenty powieści, a również i później towarzyszył mi zapach i dotyk papieru.
Jednak dopiero kilka lat temu, przypadkiem trafiłam na blog Nowalinki, i to właśnie od Niej, wici wciągnęły mnie w ten zupełnie inny wymiar postrzegania papieru. A wszystko to, zaczęło się niewinnie od robienia kartek dla najbliższych.
Poza scrapbookingiem, próbowałaś też innych technik? Albo masz w planach takie próby?
Problem w tym, że tak naprawdę nie wiem, jak nazwać to, co robię :) Nie jest to przecież czysty scrapbooking. Na swoim koncie mam jeden album i kilka layoutów, które można zliczyć na palcach jednej ręki. Tak naprawdę, cały czas raczkuję w tej dziedzinie.
Inne techniki? Chciałabym nauczyć się poprawnej obsługi maszyny do szycia i zgłębić wszystkie tajniki tego fachu ;)
Tworzenie czego sprawia Ci największą przyjemność?
Hmm.. ciężko mi odpowiedzieć na to pytanie. Wszystko zależy to od potrzeby chwili, od impulsu, który uruchamia tę machinę. Ostatnio bardzo dużą przyjemność sprawiło mi np. robienie shadow boxów. Chętnie sięgam do okładek, np. notesów czy zakładek. A największym wyzwaniem są dla mnie kolaże - wciąż ćwiczę po kryjomu ;)
Jak wygląda Twój proces tworzenia?
Mimo tego, że pomysły dopadają mnie w najmniej oczekiwanych momentach, to tak naprawdę, gdy już zasiądę do pracy, większość mi umyka. Koncepcje zmienią się jak w kalejdoskopie. Mogę więc, śmiało powiedzieć, że tworzę pod wpływem chwili, a efekt końcowy zawsze jest nieprzewidywalny. Sam proces jest dość długotrwały, bo niejednokrotnie nie mogę się zdecydować czy użyć `tego` czy `tamtego`, czy tutaj przyciąć czy też nie, dodać jeszcze jedną warstwę czy kilka, a może zostawić tak jak jest ;) Czasami zdarza mi się odłożyć pracę na kilka dni, a czasami tworzę ciągiem przez kilka godzin
Skąd czerpiesz inspiracje?
Zewsząd ;)
 |
| |
Jak uczyłaś się warsztatu?
Najlepszą metodą, jaką znam to metoda prób i błędów. Nie byłoby to jednak możliwe, gdyby nie osoby, które co dzień, dzieliły się / dzielą na blogach, swoim warsztatem pracy.
Jak wygląda Twoje miejsce pracy?
Biurko (64x48 cm), a wokół porozrzucany, poukładany, poupychany - na półkach, parapecie, w szufladach, w szafie i nieraz na podłodze i łóżku cały mój "dobytek" ;) A pod ręką, zawsze! duży kubek z kawą.
Czy jest artysta, którego wyjątkowo cenisz?
Nie! Są artyści, których cenię, ( i właśnie teraz biję się z myślami, czy jestem w stanie ich wszystkich tutaj wymienić. Chciałabym, jednak obawiam się, że mogłabym kogoś pominąć, a nie chcę tego robić) za to, co i w jaki sposób tworzą.
Spójrzmy w przyszłość. Gdzie widzisz siebie za 5-10 lat?
Jeszcze jakiś czas temu, zapewne byłabym w stanie odpowiedzieć na to pytanie. Teraz jest to niemożliwe. Wiem, co chcę jednak robić, gdy tylko czas i miejsce mi na to pozwolą - po prostu tworzyć! dla siebie i dla innych.
Dziękuję :)
